Sztuka

Prowadząca dział: Eliza Ptaszyńska, kustosz
tel. wew. 12, e-mail: eptaszynska@poczta.onet.pl

Dział Sztuki kolekcjonuje eksponaty i prowadzi badania naukowe w zakresie polskiego malarstwa i sztuki użytkowej XIX i XX wieku ze szczególnym uwzględnieniem artystów związanych z Suwalszczyzną.
W dziale gromadzone są i opracowywane obrazy i grafiki oraz przedmioty rzemiosła artystycznego (porcelana, szkło, metal, a także meble). Większość spośród 1000 eksponatów pochodzi z XIX wieku, niewiele z XVIII; są też obiekty datowane na początek i połowę XX wieku. Dział organizuje czasowe wystawy sztuki polskiej oraz prowadzi lekcje muzealne.
Najliczniejszy jest zbiór malarstwa. Podstawą zbioru są prace malarzy tworzących w drugiej połowie XIX wieku, którzy związani byli ze środowiskiem artystycznym i akademickim Monachium. Znacząca część eksponatów pochodzi z początków XX wieku (są to prace powstałe pod wpływem prądów nowej sztuki rodzącej się w Paryżu). Niewielki jest zbiór sztuki współczesnej powstałej po 1945 roku.
Zbiór rzeźby obejmuje tylko kilka prac różnych autorów oraz kolekcję rzeźbiarskich miniatur Adama Siemaszki.
W zbiorze przedmiotów z porcelany są naczynia z wytwórni polskich (np. Baranówki, Nieborowa, Ćmielowa i Korca) oraz niemieckich, francuskich, rosyjskich, angielskich i austriackich. Spośród wielu filiżanek, talerzyków, sosjerek, dzbanuszków itp. wyróżniają się: talerz z berlińskiej wytwórni o delikatnym, secesyjnym wzorze; pochodzące z Baranówki filiżanka ze spodkiem oraz dzbanuszek o oryginalnym kształcie oraz mała waza w formie główki kapusty z przykrywką z osiemnastowiecznego Prószkowa. Obiekty (wazony, patery, kielichy, kufle, przyciski do papieru i lampy) ze szkła bezbarwnego, kolorowego, warstwowego, szlifowanego lub kryształowego także pochodzą z polskich, francuskich i niemieckich wytwórni. Ozdobą zbioru jest para francuskich, empirowych wazonów, kilka wazoników Emila Galle` o dekoracji roślinnej oraz secesyjny dzban z cynowym uchwytem i przykrywką.
Eksponaty ze srebra, cyny i mosiądzu to przede wszystkim zegary, patery, lichtarze, sztućce, cukiernice, dzbanki, szkatułki, moździerze, samowary oraz inne przedmioty codziennego użytku. Interesującym obiektem jest zegar podróżny w kształcie niewielkiej skrzyneczki z uchwytem do przenoszenia; osiemnastowieczna misa ze sceną zwiastowania, a także secesyjny kosz na owoce z figuralną dekoracją.
Meble to przede wszystkim dziewiętnastowieczne mieszczańskie szafy, stoły, krzesła, serwantki itp. wytwarzane w polskich i niemieckich warsztatach. Część z nich pochodzi z monachijskiej pracowni Alfreda Wierusza-Kowalskiego. Wyróżnia się francuska szafa kredensowa z końca XVIII wieku. Najbardziej godnymi uwagi są dębowe, wyściełane skórą dwa fotele i sześć krzeseł z Polskich Warsztatów Artystycznych „Ład” ze szkoły profesora Jastrzębowskiego.

Top